بزن ای آه غمگین نفسی در هیاهوقفس سینه بشکن بزن آهنگ یاهوالله الله کو صبح فتح و ظفرکی می آید پایان رنج بشرعالم در شور و نواستانسان بر دیر فناستیکسو طغیان ستمیکسو آهنگ بلاستنه خروش آوایی نه امیدی از جایییا رب دلها خون شد از غربت و تنهاییستم از حد بیرون شد غم دلها افزون شدرفت از عالم یکسر آرام و شکیباییبنگر خصم سرکش را بنگر دود و آتش رایکسو ذبح انسان رایکسو مسخ ایمان را اللهالله الله فریاد از جور زمانالله الله فریاد از اهرمناندر گمراهی سرگردان مانده بشربی رونق شد ایمان از فتنه و شدوای از روزگار تنهایییا رب کو دم مسیحاییبزن ای دل آه دعامگر آید روح بقا ن

جای منو تو عزاداری های خوب حسینی حسابی خالی کنید، خوش به حال امام حسین که برای عزاداریش مومن و قرتی و با حجاب و بی حجاب همه حاضر میشن. هر چند این سالها یه کم عزاداری ها از رنگ و بو افتاده و دیگه مثل قبل نیست و خیلی ها فراری شدند از این گرد همی ها ولی بازم همه ی ایرانی ها ته ته دلشون یه کم از این مراسمو دوست دارند، شاید به خاطر نوستالوژی و خاطراتمون هست. برای من که چند سالی هست این مراسمو ندیدم جز یه بار توی سفارت که اونم علم و بیرق و این حرفها نبود.

شاید بهتر باشه برای پرکردن تنهاییتان کمی کتاب بخوانید تا اینکه فکر کنید عاشق کسی شده اید

معلم پای تخته داد میزدصورتش از خشم گلگون بودو دستانش به زیر پوششی از گرد پنهان بودولی آخر کلاسیهالواشک بین خود تقسیم می کردندوآن یکی در گوشهای دیگر «جوانان» را ورق می زد.برای اینکه بیخود هایو هو می کرد و با آن شور بیپایان تساویهای جبری را نشان میدادبا خطی خوانا بروی تختهای کز ظلمتی تاریکغمگین بودتساوی را چنین بنوشت : یک با یک برابر استاز میان جمع شاگردان یکیبرخاستهمیشه یک نفر باید بپاخیزد...به آرامی سخن سر داد:تساوی اشتباهی فاحش و محض استنگاه بچهها ناگه به یک سو خیره گشت و معلم مات بر جا ماندو او پرسید: اگر یک فرد انسان، واحد یک بودآیا یک